Ut de School snackt

In de School vör hunnert Johrn

Verkiehrt verstahn?

Ut de School snackt

Personen: Lehrer Schult, 5 Schüler (Felix, Krischan, Johanna, Max, Korl )

Lehrer:

Goden Dag ok, Kinner!

Schüler:	Goden Dag, Herr Schult!
Lehrer:	Also, lewe Schölers, hüt willen wi ees dorvon räden, wecker Beropen dat so giwwt. Hebbt ji all ees doroewer nahdacht, wat ji warden wullt? (Felix meldet sich) Ja, Felix, kannst du dortau wat seggen?
Felix:	Ick ward mi bi de Wach- un Schlutgesellschaft bewarben. Dor hebben Se mi up bröcht, Herr Schult.
Lehrer:	Ick? Ick heww di dorup bröcht? Wie dat denn?
Felix:	Ja, Se hebben in de letzten Johrn so oft to mi seggt : Felix , wat büst du blots för'n Nachtwächter! Na, un denn mak ick dat äben as Berop.
Lehrer:	Na, dat is 'n Ding! Wat een öfter so rutrutschen deit... Un du, Krischan, wat willst du späderhen ees maken?
Krischan:	Ick glöw, ick ward Kosmonaut.
Lehrer:	Dat's ja interessant ! Hett dat ok wat mit mi to daun?
Krischan:	Nee, mit mien Mudder hett dat to daun. Ick will dat verkloren. Ümmer wenn se miene Stuwendör upmakt un in miene Stuw rinkiekt, denn röppt se: "Krischan, ick künn di nah'n Maand scheiten!" Un dor will ick nu to giern ees hen!
Lehrer:	Dunnerwärer, du hest di väl vörnamen... Awer nu möten wi endlich Johanna räden laten, de meld't sick doch all de ganze Tiet.
Johanna:	Ick weit ganz genau, dat ick Liehrer warden mücht, so as Se sünd, Herr Schult.
Lehrer:	Dat is awer fien. Freust du di denn dorup, Kinner to unnerrichten?
Johanna:	Dat nu grad nich so dull. Ick denk dorbi iehrer an de schönen langen Ferien.
Lehrer:	Na, dor segg ick wierer nix to. Un wi fröggen nu unsen Max, wat de sick so dacht hett. Na, Max?
Max:	Ick mücht Finsterputzer warden.
Lehrer:	Worüm dat denn?
Max:	All hebben ümmer to mi seggt: Holl dat Muul, du sühst sowieso nich dörch! Un nu denk ick, dat ick woll dörchseihn kann, wenn ick de Glasschiewen denn so schön putzt heww. Viellicht kiek ick denn von buten unsen Herrn Landrat up 'n Schriewdisch orrer seih anner schöne Saken...
Lehrer:	Max, Max, du büst jo eenen... Nu bliwwt jo blots noch Korl. Wat warst du denn, Korl?
Korl:	Seefohrer, Herr Schult.
Lehrer:	Hest du di dat ok gaud oewerleggt, Korl? Dat 's ja 'n gefährlichen Berop. Wat is dien Vadder denn wäst?
Korl:	Ok Seefohrer.
Lehrer:	Un dien Grotvadder?
Korl:	Ok Seefohrer.
Lehrer:	Un wieans sünd sei storben?
Korl:	Up See bläben.
Lehrer:	Na, Korl, denn würd ick mi awer häuden, tau See to föhrn.
Korl:	Herr Schult, wo is denn Se Ehr Vadder storben?
Lehrer:	In't Bett.
Korl:	Un Se Ehr Grotvadder?
Lehrer:	Ok in't Bett.
Korl:	Na, Herr Schult, denn würd ick mi an Se Ehr Städ uk häuden, tau Bedd to gahn.

In de School (vör hunnert Johren)

(Personen: Lehrer Schult, Hannes, Fritz, Stine)

Lehrer	Hüüt willen wi ees dorvon räden, wie dat in’t Läben so mit de Verantwuurtung is. Dat is nämlich ganz wat Wichtiges. Wecker kann uns also verklorn, wat Verantwuurtung is? (Keiner meldet sich.) Wat? Keeneen meld’t sich? Nu gäwt juch mal 'n bäten Mäuh! Ji koent ok een Bispill nennen. Weet eener een Bispill? (Hannes meldet sich.) Jo, Hannes, denn fang man an.
Hannes:	Also, Herr Schult, dat is so: Hier is mien Hos’. Un dor sünd ees fief Knöp anwäst. Veer sünd afräten. Eenen is noch an. Jo, un de dröggt nu de Verantwuurtung. (Es klopft, Fritz kommt herein)
Fritz:	Goden Morgen, Herr Schult.
Lehrer:	Ach, kiek an , uns Fritzing kümmt ok ees wedder in de School. Segg mol, wo hest du di in de letzten fief Dag denn rümdräben? In’n Busch Höhlen bugt – orrer wat? Na , töw man, kannst di de Hosen all stramm trecken. Nu giwt wat mit’n Stock!
Fritz:	Nee, nich, Herr Schult, ick hew jo ‘ne Entschulligung. Ick künn nich na de School kommen, wiel mien Vadder in de Kneip bi dat Supen wat up’t Muul krägen hett.
Lehrer:	Wat hest du dormit to don? Du lüggst doch!
Fritz:	Nee, is allens de reine Wohrheit! Ick müsst mit mienen Vadder mit up’t Feld, plögen gahn.
Lehrer:	Wat? Plögt hebben doch woll dat Pierd un dien Vadder! Wat also dedst du dorbi?
Fritz:	Na, ick müsst doch ümmer „Prrrrr“ to dat Pierd seggen!
Lehrer:	Denn sett di man hen. Ick möt woll ees mit dienen Vadder räden. Un mit dienen ok, Stine. He hett mi up een Zettel schräben, dat du morgen mitgahn sallst na Tüften buddeln. Dor büst du doch väl to swach to.
Stine:	Ach, Herr Schult, maken Se sich man keen Sorgen. Ick sall doch blots uppassen, dat dor nich grad’n Schandarm vörbilöppt.

Torüch na baben

Verkiehrt verstahn?

Buer Schwart un Buer Witt begägen sick up de Landstrat.
Schwart will nah de Stadt gahn un hett twee fette Gäns' in'n Rucksack.
Witt kümmt ut de Stadt un treckt 'n Zägenbuck hinner sick her.

Buer Swart:	Dag ok, Franz. Wo willst du denn mit de Zäg hen?
Buer Witt:	Dag, Max. Nah Huus will ick dormit. Awer dat is keene Zäg, dat is'n Buck.
Buer Swart:	Na, dat wunnert mi jo. Wat willst du denn dormit anfangen? Du hest doch gor keene Zägen.
Buer Witt:	Dor mak du di man keene Sorgen üm. Den Buck heww ick gewunnen, bi't Korden spälen, bi'n Priesskat. Dat wier de ierste Pries.
Buer Swart:	Ick künn em bruken för miene Zägen un koep em di af - seggen wi för dree Dalers. Dat is een godes Geschäft för di!
Buer Witt:	Schlag di dat man ut 'n Kopp. Wunnen is wunnen! Ick beholl em.
Buer Swart:	Awer du hest doch gor keenen Platz för em. Wo wisst du em denn ünnerbringen? In'n Höhnerstall?
Buer Witt:	Ick ward woll 'ne Städ för em finnen. ... Un ick heww , föllt mi grod so in, jo ok 'ne schöne grote Slapstuw, dor kümmt he rin! Denn is dat Problem ut de Welt.
Buer Swart:	Awer Franz, denk doch ees nah! Disser Gestank!

Buer Witt:

Ja Max, dor moet he sick denn an gewöhnen!

torüch na baben